XGN

Jammer is wel dat het weergaloze spektakel niet compleet bijgestaan wordt door de nieuwe features van de DualSense controller. Dit zou het vechten bijvoorbeeld nog meer tot leven laten komen, terwijl deze al zo goed op weg zijn dankzij de nieuwe aanvallen van Miles en de muziek die zijn persoonlijkheid door laat schijnen. Gelukkig blijft het slingeren als Spidey als vertrouwd fenomenaal en kun je in 20 uur genieten van meer dan genoeg toffe, waardevolle side quests.

Hoewel niet ieder aspect daarvan goed uit de verf komt, is het magisch om de haptic feedback voor het eerst te voelen. Hetzelfde geldt voor adaptive triggers en het scala aan verwijzingen naar eerdere PlayStation-games en -hardware. Astro’s Playroom is dan ook meer dan een veredelde demo voor de PS5, maar een volwaardige platformer die iedere PlayStation 5-gebruiker moet ervaren.

Part Time UFO is een aardige game voor een kleine prijs. De game draait vooral om het uitvoeren van diverse stapel-opdrachten binnen een bepaalde tijd en wordt vrijwel nergens echt moeilijk, op mogelijk een paar opdrachten na (probeer maar eens een dino-skelet na te maken met een grijparm!) De graphics zijn cute en afdoende, de vrolijke deuntjes gaan echter al snel op de zenuwen werken.

Het is indrukwekkend dat Fuser zoveel complexe systemen bovenop elkaar weet te mixen zonder de kern uit het oog te verliezen. Het draait namelijk om een feestje bouwen door je creativiteit op z’n beloop te laten gaan. Hoewel dit in je eentje nog niet heel spannend is, weet de toffe multiplayer voor een waar feest te zorgen. Deze blijft leuk zowel voor als achter de draaitafel.

Yakuza Like a Dragon is daarentegen wel verplicht kost voor de Yakuza fan in hart en nieren. Knotsgekke zijmissies toveren geregeld een WTF-blik op je gezicht en dat is alleen maar een goed teken. Het hoofdverhaal is als een sterke boom met veel vertakkingen en daar vermaak jij je uren mee.

Het verzamelen van abilities en Bakugan voegt hier zeker iets aan toe en ook het strategisch kiezen van de riem van je eigen karakter is een leuke toevoeging. Bakugan is een prima brawler met een aardig verhaal dat je voldoende aanleiding geeft om door te spelen tot je achter het geheim van de aardbevingen gekomen bent. Leuk voor jong en oud is het dan ook zeker!

Het kost je zo’n vijf uur (afhankelijk van de moeilijkheidsgraad) om jezelf een weg door de DLC te knallen. Ongeveer een derde van de volledige playtime van Doom Eternal dus. Misschien zijn niet alle toevoegingen even leuk, maar het laat in ieder geval zien dat er niet als bij zoveel games alleen maar wordt gerecycled. Lastig, zeker. Maar absoluut de moeite waard als je de brute weg van de Doomslayer wil vervolgen!

Toch zullen deze nadat de Grands Prix gewonnen zijn alleen de Time Trials overblijven om je terug naar de game te trekken. Het speelplezier kan vergroot worden als je twee pakketten in huis haalt, maar dan ben je toch bijna 240 euro kwijt, wat toch veel geld is. Al helemaal als de techniek niet altijd werkt.

Little Hope is een interessant verhaal vol diepere lagen en mysterie, maar komt niet sterk naar voren als het gaat om horror. In deze cinematografisch puike game kom je dezelfde jump scares en momenten steeds weer tegen, waardoor je verlangt naar iets wat spannender is. Het acteerwerk, verhaal en de keuzes die je maakt zorgen er gelukkig voor dat je blijft spelen. Sterker nog, de titel nodigt uit om de game opnieuw te spelen om te zien of je een beter einde kan krijgen.

Amnesia: Rebirth is een game die je als horror fan geprobeerd moet hebben. Hoewel het verhaal de angst en stress gedeeltelijk belemmerd en dit deel niet op hetzelfde niveau zit als The Dark Descent, zitten er momenten tussen die je lichaam laat zweten. De combinatie van horror, verhaal en de vernieuwende toevoegingen zorgen ervoor dat je gedurende het hele spel op het puntje van je stoel zit en jij je ogen niet van je beeldscherm kan afhouden.