XGN

PES 2012 is geen FIFA 12, het zijn twee hele andere games, met enkel voetbal en groen gras als overeenkomst. Maar neem van ons aan dat PES 2012 heerlijk speelt, met een uitroepteken. Sowieso is de sfeer meteen al aanwezig als je de game in je console stopt

Kijkend naar het totaalplaatje, weet Lonesome Road grotendeels te voldoen aan onze wensen. Ook al worden niet al onze vragen beantwoord, toch is de ongeveer acht uur durende weg die je moet volgen een intensieve rit om niet snel te vergeten. De sfeer in The Divide is om van te smullen, met een wat hopeloze ondertoon die constant aanwezig is. Wie goed oplet, zal een hoop interessante achtergrondinformatie tot zich kunnen krijgen.

Kun je niet wachten om samen met anderen van bovenaf kijkend te genieten van al die intense vuurgevechten en beeldvullende explosies die jouw personages bezorgen? Zoek dan niet verder en koop Renegade Ops. Ja, er zijn een aantal punten voor verbetering vatbaar die wat afdoen aan het totaalplaatje.

Het HD-jasje is dun, de foutjes zijn teleurstellend en het ontbreken van de multiplayer en co-op is ronduit onaanvaardbaar. Daarbij maakt Chaos Theory duidelijk dat de eerdere delen verouderd zijn. Het is jammer, maar goede games maken niet zomaar een goede HD-collectie. Ubisoft had hier meer moeite in moeten steken. Dat had de serie verdiend.

Op basis hiervan kunnen we melden dat er flink wat bugs verholpen zijn en dat de game een stuk vlotter speelt. Zo maak je nu als de Stealth klasse meer kans tegen de Exo en zijn er ook wat aanpassingen gemaakt aan de levels, met name bij de twee kampen. Hierdoor kun je als verliezende partij toch nog een kans maken om het tij te keren.

Toch is FIFA 12 wederom een genot om te spelen. Het voetbal staat weer meer centraal in het spel. Aanvallen is nog nooit zo leuk geweest, en je was nooit zo trots op jezelf als je de perfecte steekpass hebt gegeven. Dát is voetbal. Juichen dat je iets lukt. Helaas scoort het spel een lager cijfer dan de voorganger, maar dat komt vooral door de twijfelachtige toevoeging van Tactical Defending.

Een meeslepend verhaal en hele mooie levels, dat zijn globaal gezien de pluspunten van deze game. Helaas voor Rise of Nightmares is dat veel te mager om deze titel toch nog tot een sterke game te maken. Als SEGA wat beter zou hebben nagedacht over de besturing en deze veel natuurlijker en eenvoudiger zou hebben gemaakt, was Rise of Nightmares ongetwijfeld een succes geweest.

Dat neemt niet weg dat Gears of War 3 een hele goede reden is om een Xbox 360 te kopen als je die nog niet hebt. Met een uitgebreide campaign, die ook nog eens speelbaar is met vier man, en een uitgebreide multiplayer is het een simpele optelsom. Het is zoiets als dat één en één drie maakt. Daarbij moet wel heel duidelijk in het achterhoofd worden gehouden dat Gears of War 3 voornamelijk de basis uit voorgaande delen aanpast en die jou op een mooier presenteerblaadje voorschotelt.

Dit zorgt ervoor dat zowel beginnende- als ervaren tirannen ontzettend veel plezier uit Tropico 4 kunnen halen. Je kunt een geheel eigen speelstijl ontwikkelen in de twintig levels die de verhaalmodus kent. Als je je bedenkt dat je met één level al vele uren zoet kunt zijn, hoef je niet te raden dat de game voor vele tientallen, zo niet honderden uren aan heerlijk kwaadaardig vermaak kan zorgen. Je zou bijna zelf een eiland willen kopen en een volk onderdrukken. Bijna.

Warhammer 40,000: Space Marine gaat het met zo’n goede concurrent nog heel moeilijk krijgen om een succes te worden, maar staat wel degelijk zijn mannetje. Het is een ontzettend brute game met veel actie en geweld, maar daar staat dan tegenover dat de A.I. het laat afweten en dat het verhaal niets voorstelt