XGN

DuckTales is wel vaker bestempeld als een van de beste games die ooit op de NES is verschenen. Het spel is zelfs Capcoms grootste succes ooit op de NES en Game Boy, waarmee het de Mega Man games achter zich laat. Of het spel zo’n succes kan verwachten op de huidige consoles en PC is nog maar de vraag, al is het zeker dat DuckTales Remastered een uitstekende game is. WayForward heeft er duidelijk veel tijd en liefde in gestoken om deze remake tot een hoger niveau te tillen.

Dat neemt niet weg dat Tales of Xillia nog steeds een welkome Japanse RPG is voor de PlayStation 3, waar menig liefhebber deze rustige zomerperiode nog heel wat uurtjes in kan pompen. Voor zestig euro krijg je zo'n veertig uur speelduur, waarna er nog genoeg uren overblijven voor zijmissies. Jude en Milla zijn niet de meest bijzonder bedachte gamekarakters, maar hun vechtsysteem is er wel eentje om fijn je handen in te zetten.

Al met al doet Beatbuddy erg weinig verkeerd. De unieke integratie tussen gameplay en muziek is iets dat wij absoluut nog een keer willen terugzien in de toekomst. En het is vooral de levendigheid van de game die van Beatbuddy iets speciaals maken.

Voor een kleine eShop game weet Kokuga een hele hoop goed te doen. De gameplay is erg uitdagend en dankzij het kaartensysteem ook nog origineel. Dom knallen zal geen succes opleveren dus tactiek is vereist. Een goede soundtrack en 3D-effect maken het plaatje compleet. Toch is Kokuga niet helemaal perfect.

Die keiharde methode zal niet iedereen kunnen bekoren maar dat is dan ook niet het doel van de ontwikkelaar geweest. Hotline Miami trekt zich los van de hedendaagse conventies en bezorgt een ervaring die weinig andere games in 2013 zullen kunnen leveren. Het spel maakte vorig jaar al indruk op de PC en is bijna een jaar later even indrukwekkend goed op de PlayStation 3 en Vita.

De ontwikkelaar rustte met een zware taak op zijn schouders met Company of Heroes 2. Zijn voorganger deed iets totaal nieuws. Het vervolg doet dat niet. De game is daarmee niet revolutionair ten opzichte van zijn voorganger.

De game is leuk, origineel en biedt een goede combinatie van plezier met strategisch denkvermogen. In een gekke wereld moet jij je zien te redden, maar je staat er niet alleen voor: je hebt een heel leger aan je zijde. Pikmin: hulp, soldaten, slaven, minions. Noem ze hoe je ze wil noemen, ze zijn er voor jou. En voor jou alleen. Dus ga ze vooral snel ter orde roepen!

Van een goede stealthy game wordt menig gamer wat nerveus. De hele tijd dat idee te moeten sluipen en opletten, kan soms vermoeiend en stressvol klinken. Toch biedt Stealth Inc. lekkere 2D-puzzelplatformgameplay waarin het klokje zeker tikt, maar niet zo hard dat je met elke seconde een hogere bloeddruk krijgt. Het ziet er ietwat donker, maar wel aantrekkelijk uit en de geluiden passen goed. Het is zielig om je kloontje weer uit elkaar te zien spatten, maar dat is het voordeel aan kloontechnologie: de volgende versie staat alweer klaar voor een nieuw stealthavontuur.

Al met al is spelen op de Vita niet de beste manier om The Jak & Daxter Trilogy te ervaren. Vooral de technische mankementen zorgen er voor dat de drie erg goede games niet goed uit de verf komen op de handheld van Sony. Gelukkig komt bij een digitale aankoop van The Jak & Daxter ook gratis een superieure PlayStation 3 versie van de drie games: dát is de versie die Jak & Daxter uiteindelijk het meeste eer aandoet.

Een botsing van werelden op een dergelijke schaal is link, maar daar hebben Capcom, SEGA en Namco Bandai zich gelukkig niets van aangetrokken bij deze game. Het verhaal is net zo diepgaand als dat het duidelijk is; helemaal niet dus, maar dat kan de pret eigenlijk niet echt drukken. Er is namelijk zoveel actie in de game als je eenmaal aan het vechten bent en uiteindelijk, als je maar lang genoeg doorspeelt, ook een leuke uitdaging te vinden.