XGN

Het ontwerpen van je eigen schepen is leuk, maar staat een beetje in schril contrast met de rest van de game. Master of Orion doet niets om het genre nieuw leven in te blazen, en daardoor voelt de remake een tikkeltje overbodig. Fans van de serie kunnen zeker smullen van de game, maar liefhebbers van het genre gaan hier niks nieuws vinden. En dat is toch best jammer.

Kortom, zoek je een leuke ervaring en een game waar je plezier aan kan beleven, dan is dit niks voor jou. Met iets meer dan drie tergende uren ben je door de gehele game, waarbij wij in het spel meer dan 400 keer het loodje legden. Op bijna geen enkel front weet Ian’s Eyes te overtuigen en daarom vrezen wij voor de eerste titel van Sindie Games.

Van God Eater 2 Rage Burst moet je geen grafische pracht en praal verwachten en weet het spel, in combinatie met de cutscenes, voice-audio en technische afdwalingen, soms zelfs teleur te stellen. Gelukkig maakt het immense crafting systeem en de diepgang waarmee uitrustingen samengesteld worden, veel goed. Net als de soundtracks klinkt God Eater 2 Rage Burst regelmatig als muziek in de oren, maar toch blijft de vraag of je het spel tot het bittere einde door blijft spelen.

Square Enix Montreal heeft ondertussen een reputatie opgebouwd als het gaat om hun GO-games en met Deus Ex GO verzaken ze allerminst. Deus Ex GO is simpel qua concept, maar de hoeveelheid mogelijkheden die er zijn met het beperkt aantal obstakels is duizelingwekkend, allemaal dankzij de combinaties aan interacties die er tussen de obstakels zijn. Als je op zoek bent naar een pittige hersenkraker die je in de trein of in een tussenuur kan spelen, dan ben je bij Deus Ex GO zeker aan het goede adres.

Met Warlords of Draenor bekroop ons even het gevoel dat Blizzard niet veel toekomst meer zag in World of Warcraft, met het gebrek aan focus en het gemak waarmee de uitbreiding leek te zijn gemaakt. Gelukkig heeft de ontwikkelaar zich gerevancheerd met World of Warcraft Legion, want de uitbreiding is er één als vanouds, die zich makkelijk kan meten met Wrath of the Lich King.

Aan het einde van de dag heeft Codemasters met F1 2016 de beste Formule 1-game tot nu toe afgeleverd. De ontwikkelaar heeft geluisterd naar de kritiek van de fans, een enorm uitgebreide Career-modus toegevoegd en ook andere wensen, zoals de Safety Car en de Virtual Safety Car. Op een paar puntjes had het iets beter gekund, maar die kleinigheidjes doen niks af aan de glans van F1 2016.

Zoals wij net al zeiden heeft de Poolse ontwikkelaar zichzelf verbeterd en is Nightmares from the Deep 2 The Siren’s Call een stuk beter dan The Cursed Heart. Niet op alle aspecten, aangezien er nog steeds té veel zoekpuzzels in de game zitten en de moeilijkheidsgraad erg varieert. Maar ondanks dat is The Siren’s Call een voorbeeldstukje van wat Artifex Mundi in huis heeft en wat de studio nog kan doen in de laatste Nightmares from the Deep game.

Alhoewel het een welkome afwisseling is om voor eens niet de barmhartige Samaritaan uit te hoeven hangen, biedt de verhaallijn niet veel boeiends. Ook de quests zijn vooral gebaseerd op wat er te zien is, in plaats van wat er te doen is. Tel hier de storende bugs bij op en je komt tot de conclusie dat deze fantastische setting, technisch gezien, een betere uitwerking verdiend heeft. Nuka World is daarmee een ode aan de sfeer van Fallout 4, maar ook een samenvatting waarin alle content tekort schiet.

Dat Assetto Corsa de meest realistische racegame tot nu toe is, staat boven alles. Hopelijk implementeren Forza en Gran Turismo een hoop van de kleine details die Assetto Corsa maken tot de sim-racer die het op het moment is. Hoe goed Assetto Corsa op het gebied van realisme dan ook mag zijn, de concurrentiestrijd met de aankomen de Gran Turismo en volgende Forza gaat de game naar verwachting niet winnen.

Madden 17 voelt voor ons als de meest complete Madden game ooit die absoluut gebalanceerd is. Zowel de Passing plays die vorig jaar aangepast zijn, als de Running plays die in Madden 17 op de schop zijn gegaan zorgen voor een gebalanceerde gameplay aan de offence kant.