XGN

Wuppo is dan ook echt een game die je langer moet spelen om de complete ervaring mee te krijgen. De ogenschijnlijk simpele grafische stijl van de game kan een slechte eerste indruk opleveren, waardoor je de diepgaande en uitdagende gameplay van Wuppo misloopt. De leuke dialogen en de details in de omgevingen zijn daar een goed voorbeeld van.

Daarnaast zijn de robotjes ontzettend aandoenlijk en gezellig en speel je in een ontzettend chille setting. Ook de soort van mix van LittleBigPlanet en Mario Party in deze vorm is leuk, maar kan vanwege zijn kleine schaal uiteraard aan beide games niet tippen. Als je bij het spelen van The Playroom VR daarom altijd in het achterhoofd houdt dat het gratis is, dan kan je deze virtuele speeltuin zeker waarderen.

Job Simulator is zeer vermakelijk met veel leuke humor erin. Met name de cartooneske robots en omgeving in combinatie met de kenmerkende stereotype opdrachten van de verschillende beroepen dragen hieraan bij. De game mist vanwege het vele voorkauwen van de opdrachten hier en daar wel wat uitdaging.

Super Stardust Ultra VR kent één speciaal ontworpen spelmodus voor de PlayStation VR. Deze is leuk om eens te spelen, maar kent weinig uitdaging. De omgeving blijf voortdurend hetzelfde en de vijanden zijn erg eentonig en zwak. Pas na vele levels wordt het niveau opgevoerd, maar dan ben je het spelplezier eigenlijk alweer verloren. Ook de oude bekende spelmodi zouden een metamorfose hebben ondergaan, maar dat is niet meer dan een facelift in de vorm van een 3D omgeving.

De game ziet er verder prima uit, heeft leuke muziek, maar een groot minpunt is het camerastandpunt vanuit waar je aan het werk bent. Daar waar de VR-bril een realistische weergave moet zijn, alsof je in het cafe staat, lijkt het meer alsof je bovenop de pooltafels loopt te dweilen. Voor ons liever een écht potje pool in het café.

Daardoor lijkt Mafia 3 een afgeraffeld product dat nog veel verder uitgewerkt had moeten worden. De potentie is zichtbaar, maar het is het allemaal net niet. De puzzelstukjes vormen niet netjes één geheel. Mafia 3 maakt de hype simpelweg niet waar. Dan kan de muziek nog zo geweldig zijn, met een LP uit de jaren 60 ben je goedkoper uit.

Al met al doet VR Worlds waar het voor gemaakt is, en dat is de verschillende mogelijkheden van de VR bril laten zien. Is het allemaal even spannend en boeiend? Nee, niet echt. Twee interessante games, die een verhaal vertellen, maar waar je zo doorheen bent. Twee vermakelijke games die vrij eentonig zijn en een onderwaterwereld die leuk is om eens gezien te hebben, maar waarvoor je geen veertig euro neer zou leggen.

Wie denkt dat puzzelen op de PlayStation saai is, komt bedrogen uit. Tumble VR weet namelijk wel degelijk een hele serie puzzels neer te zetten, waarbij je jezelf toch te rade moet gaan hoe deze op te lossen. Het niveau wordt geleidelijk aan opgevoerd waardoor je in het spel groeit. Juist hierdoor kan het zomaar zijn dat je een uur lang zit te spelen, zonder dat je dit in de gaten hebt en dat is een goed gegeven.

Until Dawn Rush of Blood is een geweldig spannend en eng avontuur. Door het gebruik van de VR-bril komt de hele griezelige omgeving tot leven en lijk je daadwerkelijk onderdeel te zijn van het verhaal. Ondersteund door de enge muziek en huiverige momenten gaan de koude rillingen met regelmaat door je lichaam.

Al met al is Headmaster een ontzettend vermakelijke game, al is de vraag hoe lang dit voor niet-voetballers het geval is. Verwacht geen grafische hoogstanden, of een bijzonder sterk verhaal, maar wel humor met een realistische voetbaltraining, qua timing, voor koppen. Met 40 singleplayer levels en een multiplayer waarin je met vijf andere vrienden afwisselend kunt koppen, biedt de game voldoende om je een aantal uurtjes zoet te houden.