XGN

Het is moeilijk om Tappingo met een goed geweten aan te raden. Als je tussendoor eens een puzzel wilt maken is deze game een geschikte kandidaat. Feit blijft dat deze puzzels simpelweg niet uitdagend zijn en de geoefende puzzelaar kan dan ook beter wegblijven. De besturing laat te wensen over en de drang naar of mogelijkheid tot herspeelbaarheid is niet aanwezig. Je kunt je geld beter besteden aan een Professor Layton of Picross.

LEGO: The Hobbit doet verder veel wat een vette LEGO-game moet brengen. ...TT Games heeft goed begrepen wat fans graag zien en weten met The Hobbit niet alleen de films humoristisch en interactief te vertellen, maar ook de fijnste gameplay-elementen uit eerdere LEGO-games te verenigen en versterken in een mooi avontuur. Nu alleen nog die achievements voor de tweede speler mannen.

The LEGO Movie Video Game is een LEGO game, maar mist de charmes van zijn voorgangers. De gameplay is ingeruild voor mini-games en dat maakt het geheel een stuk minder leuk om te spelen. Hoewel de replaywaarde hoog ligt, gooit het spawnsysteem wat roet in het eten. Doodgaan is definitief en hierdoor zal je ongewild levels moeten herhalen. De LEGO-vibe is dan ook niet sterk genoeg om deze punten door de vingers te zien, en dat laat je The LEGO Movie Video Game snel doen vergeten.

Dragons & Titans probeert wanhopig de magie van titels als League of Legends na te maken, maar slaagt daar niet in door alle kleine unieke keuzes die in de game zijn gemaakt. Het leveldesign zorgt voor lang niet zoveel spanning, de besturing werkt niet mee tijdens gevechten en de mate waarin je afhankelijk bent van mana is te hoog.

Al zal de optelsom bij de meesten hetzelfde zijn: slechts de helft van de collectie is de moeite waard en niet iedereen zal alle negen Pac-Man games kapot spelen. Op zich is de collectie een aanschaf waard, maar niet voor twintig euro. Het gaat hier om simpele kleine spelletjes die je even tussendoor doet. Dan was een prijskaartje van een tientje of zelfs nog minder gepaster geweest.

UHR Warlords is een prima game voor op je iPad als je op zoek bent naar wat tactische gevechten voor onderweg. De animaties van de stukken op het bord zijn niet fantastisch, maar de game geeft een eigen draai aan een eeuwenoud concept die het zeker de moeite waard maakt om te proberen.

Tales of Symphonia: Dawn of the New World kun je dan ook gerust bestempelen als een normale JRPG. Het vechtsysteem werkt lekker, en de game is vermakelijk maar doet helaas niets bijzonders. Het nadeel is dat Namco destijds teveel consessies heeft gemaakt op het gebied van vrijheid, niet de originele stemmen heeft gebruikt, en dat de cast een stuk minder aantrekkelijk is. Daarmee voelt de game wat stroever aan dan het origineel.

Het verhaal is alleen ietwat aan de korte kant en hierdoor is het prijskaartje juist ietwat aan de hoge kant. Gelukkig speelt de Crusader, ondanks de kleine bug, heerlijk weg en kun je toch nog een lange tijd plezier hebben met de Adventure Mode. Dus stuur je vrienden alvast maar een berichtje, want er zijn nog oneindig veel monsters die duidelijk ruzie zoeken!

Steel Diver: Sub Wars is een game die eigenlijk beter onder water had kunnen blijven. Nintendo komt dan wel met een free-to-play game, wat op zich een nobel streven is, en ook de opzet is in orde wat betreft het gebruik van extra content. Helaas verpest de traagheid en eenzaamheid die je in de game beleeft alles.

Dankzij deze uitbreiding verlaat Irrational Games de BioShock-franchise met opgeheven hoofd. Prangende vragen worden beantwoord, terwijl we nog eens goed om ons heen kijken in het prachtige Rapture. Met Elizabeth als hoofdpersoon krijgen we op de valreep nog wat nieuwe gameplay-elementen te zien, die dankzij de gebrekkige AI van de tegenstanders alleen niet overal even goed uit de verf komt.