XGN

Dat een cross-over van Shin Megami Tensei van Atlus en Fire Emblem van Nintendo zou eindigen in Tokyo Mirage Sessions #FE, had niemand verwacht. Het resultaat is echter wel een vrij unieke JRPG volgens het boekje die het beste pakt van zowel Shin Megami Tensei als van Fire Emblem. Voor fans van het donkere Shin Megami Tensei of het strategische Fire Emblem is Tokyo Mirage Sessions #FE misschien even wat anders, maar waar het op neer komt is dat Wii U bezitters er weer een toffe RPG bij hebben.

Mighty No. 9 moet het dus vooral hebben van de gameplay, en zeker niet van het verhaal of de filmpjes tussendoor. Qua gameplay is Mighty No. 9 eenvoudig op te pakken en een stuk vergevingsgezinder dan Mega Man, maar weet toch voor de nodige uitdaging te zorgen. Daarbij weet de game, met een redelijke korte verhaallijn, toch een hoge replaywaarde te creëren.

Robot Invader heeft met Dead Secret een moordend goede game weten af te leveren. Een verrassend diepgaand verhaal die je hersenspinsels van het begin tot het eind aanvullen zorgen voor een constant boeiende thriller, waarbij het geheel van een point-and-click met horror-elementen en prettige mix vormt.

Enerzijds is One Piece Burning Blood een leuke game omdat je veel vechtersbazen hebt waar je uit kan kiezen, de combat makkelijk is om in te komen, het er tof uitziet én het uitermate geschikt is om als multiplayer game te spelen door de twee multiplayermodi. Aan de andere kant valt de game wat tegen omdat verveling makkelijk kan toeslaan omdat je steeds hetzelfde doet en de story mode wat kort is.

ZeGame is een uitstekend voorbeeld van een spel dat gebouwd is rond een simpel concept, maar tot een grote hoogte weet te stijgen door dat concept goed uit te werken. Ondanks de kans dat je bij sommige levels een trial and error-methode zult gebruiken, slaagt de game erin om toegankelijk en tegelijkertijd uitdagend te zijn.

Sherlock Holmes The Devil’s Daughter bewijst zichzelf aan het einde van de rit dan ook nog niet. Tenminste, niet op de juiste manier. De gameplay is echt verbeterd, met onder andere de introductie van keuzes en nieuwe puzzels, maar grafisch moet er een flinke update komen voor de serie. De franchise heeft ook in dit deel weer de nodige stappen genomen, maar heeft nog een lange weg te gaan.

De collectie, bestaande uit het verfrissende Dead Island, het kwalitatief mindere Riptide en de geinige extra Retro Revenge, staat garant voor tientallen uren spelplezier en is daarmee voor veertig euro een meer dan prima aanschaf. De games zijn verre van perfect, maar dankzij de gloednieuwe engine en alle dlc wel beter dan ooit.

Mirror's Edge Catalyst is dan wel een paar keer uitgesteld, maar deze game is het wachten absoluut waard. De karakters en de stad zijn erg goed uitgewerkt, hoewel er niet heel veel mensen in de stad schijnen te zijn. Het freerunnen werkt bijzonder soepel en ook de gevechten lopen erg goed.

Skylanders Battlecast biedt dus meer dan Hearthstone door de toevoeging van fysieke kaarten. Het is een vermakelijke game die je binnen een paar potjes knokken naar binnen zuigt. Er is genoeg content in de vorm van de vele kaarten en in-game aankopen.

Ondanks die issues is TurnOn een simpele doch enerverende platformer. Een game die ademt dat we het misschien allemaal maar eens rustiger aan moeten doen. Met zijn schitterende stijltje, serene soundtrack en subtiele premisse is TurnOn een game die je op een luie zondagmiddag of regenachtige dag heerlijk kunt spelen. Of op momenten dat je misschien wel juist even een moment van kalmte zoekt. Juist dan is TurnOn een dikke aanrader.