IGN

Tales of Berseria может доставить множество приятных часов любителям жанра. Все, чего можно ожидать от современной JRPG тут есть, кроме, пожалуй, графики. Боевая система с множеством нюансов, приятные персонажи, множество опциональных забав и любопытная перспектива на знакомый по Tales of Zestiria мир. Единственное чего не стоит ждать, так это полноценной игры от лица злодея, данная история совсем не об этом.

Diluvion è un’esperienza che visivamente appaga il giocatore, il quale viene accompagnato all’interno di un mondo sommerso inedito e stilisticamente ben realizzato, potenzialmente capace di inghiottirlo e non lasciarlo più per decine di ore. Purtroppo questa scintilla esplorativa non riesce a far divampare una più viva fiamma videoludica, perché diverse componenti fallaci fanno letteralmente acqua da tutte le parti e provocano l'affondamento dell’intera baracca rugginosa.

There's a decent science-fiction story holding all of Divide's pieces together, but it's not quite strong enough to outweigh the disappointments of excessive backtracking through repetitious metallic levels that barely look different from the last. A great musical score and a moderately interesting combat help keep it interesting, but bugs and repetitive encounters made the campaign feel much longer than it needed to be.

Al met al is er eigenlijk weinig op Nioh aan te merken. Ja, het verhaal is wat oppervlakkig (maar amusant), sommige AI laat zich iets te makkelijk uitbuiten en de vertalingen zijn niet altijd even duidelijk. Niks daarvan weegt echter op tegen hoe vloeiend Nioh speelt, hoe geniaal de levels in elkaar zitten en hoeveel vrijheid het de speler biedt in de manier waarop hij de levels aangaat.

Diepzee-exploratie was nog nooit zo oogstrelend mooi. Maar waar Diluvion uitblinkt qua design en het visuele aspect, mist het de bullseye flink op het gebied van gameplay. Exploratie wordt te weinig beloond, combat wordt al snel droog en de RPG-elementen zijn - zelfs met het uitbouwen van je onderzeeër en het managen van je crew - wat ondiep. Houdt Diluvion het hoofd boven water? Ja, zelfs met de gebreken is het een aardige game die wat mooie uurtjes gameplay kan opleveren.

Se siete abituati a Final Fantasy Tactics e compagnia fantasy-strategica, Dynasty Warriors: Godseekers vi apparirà un titolo molto limitato e non particolarmente profondo. E questo, assieme a un comparto grafico senza particolari meriti, è in effetti il suo limite principale. Omega Force ha però realizzato uno strategico a turni godibile, leggero, mai troppo impegnativo e che scorre bene dall’inizio alla fine. Senza picchi certo, ma nemmeno senza cadute di tono o quei limiti (per molti ancora insormontabili) della serie madre.

Poochy & Yoshi's Wooly World to może nie najsłodsza, ale z pewnością jedna z najsłodszych gier na Nintendo 3DS, która jednak nie wybije wam oczu różowością i serduszkami, a raczej wciągnie w zbieranie włóczek i odkrywanie tajemnic. Myślę, że to dobra gra dla osób obu płci w każdym wieku.

Sempre gostei do género, daquele sentimento de desconforto mas incontrolável curiosidade da hora de desligar a luz e ligar a consola. Independentemente do nosso gosto se inclinar mais para o horror ou para a ação, historicamente Resident Evil é a série que marca o passo, que define o arquétipo e sobre a qual o resto do género se mede. Regressa com estrondo logo em janeiro, e é o primeiro grande jogo de 2017.

Unhappy Ever After неспособна долго подогревать интерес игрока, и объективно говоря, ей стоило бы побыть в разработке чуть дольше. Однако при всей своей неоригинальности и некоторой сырости она сделана не так уж плохо - для “первого блина”.

In definitiva, ragazzi, non siamo di fronte a un capolavoro, ma io sono personalmente più che soddisfatto di questo risultato. Aspettavo con ansia il gioco quando ne ho intuito le potenzialità e poco importa se non è perfetto sotto tutti gli aspetti: si tratta comunque di un prodotto in grado di divertire ed entusiasmare per tantissimo tempo sia gli amanti dei soulslike che gli appassionati dei giochi d’azione.