IGN

Ojalá Everybody’s gone to the rapture sea solo un aperitivo, una declaración de intenciones de lo que un estudio como Thechineseroom es capaz de hacer. Ojalá venga un juego de verdad, y no simplemente una historia interactiva… Que sí, que es bonita. Qué si, que la banda sonora pone los pelos como escarpias. Que sí, que comienza muy bien y tiene picos altos de intriga y saber hacer…pero, lo siento, la verdad sea dicha: deja un terrible mal sabor de boca por lo que pudo ser y no ha sido. Además también provoca una cierta jaqueca…y ups, me sangra la nariz.

Missing: An Interactive Thriller es un auténtico episodio televisivo, y una aventura a base de escenas FMV con sabor de hace dos décadas. Una experiencia diferente y muy interesante, totalmente recomendable para quien tenga ganas de algo diferente, pero que no gustará demasiado a los usuarios de acción, que podrían esperarse otra cosa. Siempre es bienvenida una aventura gráfica de buen contenido, y aquí tenemos un ejemplo de cómo rescatar un estilo ya dejado de lado.

Det är välgjort, välskådespelat, vackert som tusan och musiken (signerad BAFTA-nominerade Jessica Curry) är fantastisk - men EGR hoppas att det ska räcka med att förkroppsliga uttrycket “The medium is the message” och jag känner att The Chinese Room behöver göra mer än att återigen visa att det går att använda spel till att berätta historier på ett sätt som inget annat media kan - nu vill jag se de där fantastiska historierna också.

Hatoful Boyfriend legt in feite al zijn eieren in één bizar mandje. En dat is jammer, want hoewel de grap die Hatoful Boyfriend vertelt (en blijft vertellen) wel degelijk grappig is, is het er niet een die erg lang grappig blijft. Na een paar keer genesteld te hebben, kon ik steeds minder lachen om alle vreemde vogels. En zonder boeiende mechanics of interessante extra’s vond ik weinig reden om het spel nog eens op te starten.

Submerged è un gioco con poco da offrire e quasi soltanto approssimato, tanto da apparire la demo giocabile di se stesso. Tecnicamente è molto debole, narrativamente altrettanto e come esperienza complessiva non ripaga in nessun modo dell’attenzione e del (poco) tempo che richiede. La formula terribilmente povera non è in grado di appassionare e l’aura di mistero e di fascino iniziale evapora presto, senza che sia possibile volere bene a Miku e Taku come si vorrebbe: è un soufflé dall’esecuzione povera che si sgonfia appena uscito dal forno.

I badly wanted Beyond Eyes to use its attractively whitewashed look and novel, visually limited ideas to tell a much more moving story whose empathetic lessons could’ve stayed with me long after the end credits rolled, but it didn’t. Only its ending taps into this potential, and it’s a shame the rest of its short playthrough time couldn’t follow suit.

Submerged attempts to replace tension with curiosity as a motivating force, and largely succeeds even though its environmental storytelling isn’t as dense as it could’ve been. It’s an unchallenging, occasionally beautiful experience that caters to our instinct to see what’s on the other side of the mountain. In the moments where Submerged rewarded inquisitiveness, I loved it. When it occasionally stumbled in that responsibility, I found myself wishing for a more polished and complete world to explore.

Hoewel je de oudere games slechts een enkele keer zal spelen, draait het in Rare Replay om de grotere klassiekers die gebundeld zijn. Voor slechts 30 euro krijg je een bundel met veel games waar je langere tijd bezig zal zijn.

Etrian Odyssey is a meaty adventure with dozens of dungeon floors and bone-crushing challenges to overcome with its competent turn-based combat. The story isn’t perfect, but I was happily kept busy with exploring the world, battling bosses, and feeding the hungry citizens of my hubtown.

In practice, Angry Birds 2’s limited lives and ever-shifting stages don’t completely ruin the fun of launching birds at pigs. It’s still fun to pop in, cause some destruction, and then go about your day. But it’s a more superficial kind of fun - a pale shadow of what Angry Birds can provide when at its best. It may look dramatically better than ever, but the legendary staying power of the original Angry Birds just isn’t there in the sequel.