IGN

Animal Crossing: amiibo Festival is undoubtedly charming, using the world and little details of Animal Crossing to their fullest. However, there’s not enough to it to keep me coming back. The amiibo integration is cumbersome and hard to play with, and interesting ideas like the use of the stalk market are limited by a slow pace. It’s delightful enough to make me smile, but it’s still a bit boring.

Mario Tennis: Ultra Smash is as stripped-down a Nintendo sports game as I’ve ever played. The absence of modes, unimpressive unlockables, and tiring hook offer very little reason to keep playing. Sure, it’s pretty, but that’s about all it has going for it.

Het totaalpakket van Mario Tennis: Ultra Smash is misschien wat karig, maar op het gebied van gameplay is het in orde. Het is dan ook echt een titel om met meerdere mensen te spelen, want in je eentje is de lol er gauw vanaf. Desalniettemin had ik wel wat meer van de 'Nintendo touch' verwacht wanneer we kijken naar power-ups en mini games.

Mario Tennis: Ultra Smash è anche il solito Mario Tennis, praticamente lo stesso gioco già visto su 3DS tre anni fa, con meno modalità e un gioco online che fa piacere poter sfruttare, ma anche molto limitato. Giocato assieme a qualche amico è comunque esplosivo, ma non basta. Ultra Smash non è una partita all'ultimo set, quanto più un esilarante tie break. Finché dura lo spettacolo è garantito.

O funcionamento base do gameplay é sólido, mas a verdade é que a fórmula é a mesma que tem acompanhado o canalizador nos últimos anos, sempre que este decide pegar numa raquete. No estado actual serve para umas partidas multijogador com os amigos, uns desafios no online e pouco mais. Por tudo isso, é difícil não sentir que Ultra Smash é uma oportunidade perdida.

Mario Tennis: Ultra Smash no es un mal juego, pero sí que ha resultado un poco decepcionante. No termina de creerse que es un juego deportivo de Mario, a veces es demasiado serio, y se queda corto en opciones. Falta control por movimientos, copas, torneos, pistas más locas, movimientos especiales y que el online no de problemas de conexión. No está mal, pero tampoco está bien.

Sonic Lost World es un juego de plataformas más que correcto, divertido, y sobre todo el regreso de los juegos decentes del erizo Sonic, que ha pasado por momentos tan farragosos como gloriosos. Así pues, si os apetece disfrutar el juego que ya pasó por Wii U, ha llegado el momento, ya que el port es más que decente, y si tenéis mando, pues aún mejor.

Den riktiga Falloutkänslan är där. Världen känns öde samtidigt som den är fylld av saker att upptäcka med hemligheter som lurar bakom varje hörn. Dynamiken är levande med monster och människor som delar utrymme i en miljö ingen kunde fantisera om. Och även om grafiken är undermålig så njuter jag när jag vandrar runt med min hemmasnickrade pistol.

It’s dangerous to go alone into Sword Art Online: Lost Song. The single-player campaign is paper thin, combat and enemies are repetitive, and the fan service kept to a minimum. On the other hand, adding other players to the mix lets you find the fun in its smooth controls, coordinating attacks against hordes of enemies, and tough competitive duels.

Anno 2205 neemt ons mee naar de maan en dit is een bijzondere reis. De game is goed getweakt, waardoor je wil blijven spelen en het een soepele reis is naar een enorme metropool. Helaas zijn de combat-missies te eenvoudig opgezet en mist er een echte multiplayer. De game is prachtig om te zien en zeker een aanrader voor fans van Anno, Cities en andere sim-games.