IGN

The Fractured But Whole stanowi niezwykle udany sequel gry z 2014 roku. Absurd został wzniesiony na nowe wyżyny, a wszystko to okrasza widowiskowy gameplay pełen smaczków z serialu.

Shadow of War не только не исправила проблемы предшественницы – она стала заметно хуже нее. Намного более масштабная, она по-прежнему мучает игрока затянутым и бестолковым вступлением, чтобы потом огорошить самым неприятным сюрпризом из всех возможных: Nemesis не была модернизирована надлежащим образом, но зато теперь нам нужно переловить не (условно) 20 или 30 орков, а 70. Или 100. Или 150.

88 Heroes es pura diversión arcade. Un sistema de juego tan simple y directo como original y adictivo. Todo ello aderezado con un elenco de héroes tan hilarante y bien construido que sólo podemos aplaudir. En una época en la que priman los resultados son pocos los estudios que se plantean llevar a cabo ideas realmente originales.

Gran Turismo Sport nos ha dejado un sabor agridulce. Por un lado, es el juego más divertido, hablando de jugabilidad, de la última hornada de juegos de conducción, pero, por otro lado, su contenido resulta excesivamente escaso y el modo Sport podría haber dado mucho más de sí con algo más de contenido y una mejor estructura. Dada la flexibilidad en este aspecto, el éxito a medio plazo del juego depende totalmente de Polyphony Digital, con una buena política de contenido extra (gratis o a precio razonable) y mejorando la gestión de las carreras diarias.

South Park: The Fractured But Whole is another epic-length episode of the humor that’s kept fans of the show laughing for 20 years. The Marvel vs DC parody delivers regular laugh-out-loud moments with only a few faltering gags, and the combat soon evolves into something much more complex and interesting than The Stick of Truth’s simple system. Navigation and repetition of some of its simple puzzle mechanics drag a little, but it’s otherwise an excellent South Park game that’s also a strong RPG.

Aside from its creative hats and hat-based abilities, A Hat in Time never exactly feels like an inventive platformer. But it does its job well, even while suffering from the occasionally awkward camera issues that 3D platformers are often known for. It stands out, though, for its infectious and endearingly goofy personality, its creative and widely different levels, and its enjoyable platforming. And, of course, all those hats.

South Park ist witzig wie eh und je – allerdings nicht mehr ganz so kreativ, wie man es aus den besten Zeiten der TV-Serie kennt. Irgendwie hatte ich bei Die rektakuläre Zerreißprobe stets das Gefühl, dass Matt Stone und Trey Parker ihr Pulver in Bezug auf Story und Satire vielleicht schon beim ersten Spiel verschossen hatten. Doch wo mich die Story nicht 100%ig überzeugt, hätte das Spiel durch eine Verbesserung der Technik punkten können.

South Park: Scontri Di-Retti è la rappresentazione del fatto che ci si può sempre superare. Dove Il Bastone della Verità è stato una rivelazione, il sequel si dimostra un'evoluzione e una presa di coscienza dei difetti che appesantivano l'esperienza precedente. Non mancano diversi inciampi tecnici anche qui, soprattutto riguardo alla sincronizzazione fra audio e sottotitoli (spesso imprecisi, alcune volte totalmente sbagliati o monchi) che viene però bypassata dal doppiaggio italiano.

One Piece: Unlimited World Red - Deluxe Edition mantiene tutti gli elementi che hanno reso celebre il fumetto di Eichiiro Oda, presentando una storia godibile e due modalità di gioco divertenti, condite da elementi da gioco di ruolo in grado di tenere impegnati i completisti per diverse ore.

Mógłbym napisać, że Marvel vs Capcom Infinite jest bijatyką typu „kochaj albo rzuć”, bo nie każdemu spodoba się możliwość kręcenia kosmicznych juggli i nadążanie za tempem pojedynków. Mógłbym, bo niby jest warta polecenia fanom serii, ale braki w składzie mogą i ich zniechęcić. Tym bardziej, jeśli będzie im towarzyszyć to uczucie, jakie ja odczuwałem podczas swoich chwil spędzonych przy ekranie: że jest to zwyczajnie niedokochana gra, z bardzo małą bazą graczy (aby nie użyć słowa „skok na kasę”). Jasne – system jest świetny; rozgrywka mi osobiście dostarcza dużo więcej szaleńczej radochy niż bardziej ugruntowany Street Fighter V, tylko całą resztę potraktowano po macoszemu.