IGN

Good-Feel e Yoshi compiono un piccolo ma significativo passo in avanti. Se già i risultati fatti segnare da Woolly World erano stati confortanti, Crafted World riesce a dimostrarsi un po’ meglio in tutto. La direzione artistica colpisce piano piano, ma poi strappa applausi e sorrisi. Peccato per la risoluzione e la pulizia dell’immagine, di certo non quanto di meglio visto su Switch.

Yoshi’s Crafted World é exatamente aquilo que estávamos à espera, um mundo graficamente harmonioso e colorido, com cenários repletos de esconderijos e que incentivam a exploração, mas acaba por não oferecer um verdadeiro desafio. Os vários colecionáveis aumentam o valor de repetição mas a falta de um cooperativo online acaba por enfraquecer esse valor.

Yoshi’s Crafted World es de una factura extremadamente bella, con un diseño de niveles cada vez más afinado y adaptado a los tiempos que corren. Pero, a su vez, pierde fuerza conforme avanzamos en la aventura cayendo en una cierta monotonía y rejugabilidad artificial tan común durante estos últimos tiempos. Quizás sea este punto el que convierte a Yoshi’s Crafted World en un producto de laboratorio, en una obra que no necesitaba recurrir a tantos consumibles o cosméticos.

Upon actually playing, however, I found most of those ideas were implemented extremely poorly, turning it into a frustrating and aimless slog through horribly unbalanced combat encounters. On top of that, it’s full of confounding bugs at launch, which make progress more difficult than it should be and even something as simple as teaming up with friends becomes a hassle.

Een toffe manier om je mee voort te bewegen is helaas niet genoeg om een spel te dragen. World Seeker heeft alles dat een spel gebaseerd op One Piece zou moeten hebben, maar schiet in de uitvoering vrijwel overal tekort. De grootste One Piece-fans zullen zich er toch wel doorheen worstelen voor Oda’s originele verhaal. Maar of die worsteling het waard is, valt te betwijfelen. Zelden heb ik een spel zoveel potentieel zien verspillen. One Piece verdient beter.

De gevechten tegen de grootste tegenstanders zijn met een goed team geweldig, maar dit is eigenlijk het enige dat Generation Zero nog enigszins aan te raden maakt. Heb je een drietal vrienden dat wel raadt weet met co-op shooters, de verveling af kan houden door te ouwehoeren in Discord en houdt van een sfeervolle ervaring? Dan zou je Generation Zero een kansje kunnen geven.

At times, the story is bogged down and stalled by the new free-roaming gameplay and myriad side characters that are never fully developed, but each episode has a satisfying conclusion that effectively sets up the stakes for a thrilling finale. It’s a moving but bittersweet ending, especially considering this was the last game Telltale worked on before shutting down.

Sekiro: Shadows Die Twice laat een frisse wind door het Soulsborne-genre waaien. De actie is razendsnel door de focus van ontwijken naar pareren te verschuiven, wat vooral de iconische eindbazen van FromSoftware een geheel nieuwe moeilijkheidsgraad geeft. Ook het tempo van de game zit er goed in, mede door het gebruik van alle dimensies van de gebieden en de nieuwe vaardigheden en gereedschappen om gevechten naar jouw hand te zetten.

The Division 2 doet alles beter wat zijn voorganger liet liggen. De combat en cover-mechanics voelen geweldig, er is een enorme variatie in missies en vijanden en de game heeft een verslavende kwaliteit over zich heen. Loot drops zijn genereus en je hebt altijd het idee progressie te maken in de vorm van een nieuwe wapen of onderdeel. Daarbij ben je flink wat uren (tussen de 25 en 60) bezig om jezelf naar de end game content te schieten.

У The Division 2 невнятный сюжет и технические проблемы, но на фоне великолепного экшена, интересных миссий, достойных наград и захватывающего процесса развития недостатки меркнут. Я не планирую прекращать играть в сиквел, потому что он умело удерживает внимание, мотивирует собирать друзей в одну команду и даже не думает надоедать.